เนียนและนิ่ม....... ความรู้สึกที่ได้รับจากปลายนิ้วทำให้ร่างสูงสนใจอยู่ไม่น้อย
น่าแปลกใจเหลือเกินที่คนๆนี้สามารถปิดบังใบหน้าสวยหวานจากสายตาของใครหลายคนได้อย่างแนบเนียน
ผมสีน้ำตาลเข้มที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจากอากาศที่ร้อนระอุ ริมฝีปากสีชมพูสดที่ปิดสนิท
น่าลิ้มลอง.....และน่าค้นหา อีทงเฮไม่เคยถอดแว่นออก....เขามักจะตีสีหน้าเย็นชาและนิ่งเฉย

ไม่เคยมีใครล่วงรู้ว่า.. ‘ไอ้หน้าจืด’ สรรพนามที่หลายๆคนใช้เรียกขาน กลับไม่ได้ตรงกับตัวจริงของคนๆนี้แต่อย่างใด
บางทีคนๆนี้อาจมีดีมากกว่าที่เห็นภายนอกมากนัก…การที่ไม่ยอมพูดยอมจาอาจเป็นเพราะมีเหตุผลเบื้องลึกอยู่ภายในก็เป็นได้

คิบอมแปลกใจตัวเองไม่น้อยที่ยิ่งสัมผัส ก็ดูเหมือนว่าความต้องการเป็นเจ้าของ
จะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นอย่างที่เจ้าตัวเองก็คาดไม่ถึง เพียงแค่ได้เห็นหน้า ก็เป็นถึงขั้นนี้เลยหรือไร?

ไม่มีเสียงร้องครางอย่างสุขสม หรือเสียงด่าทออย่างเจ็บช้ำ
ทงเฮ ไม่ได้ขัดขืนการกระทำของ อีกฝ่าย แต่อย่างใด
ถึงกระนั้น เขาก็ไม่ได้เผลอไผลไปกับความลุ่มหลงที่คิบอมพยายามทำให้เลยแม้แต่น้อย
และ ร่างสูง เองก็รู้ดีถึงอาการเย็นชาของคนๆนี้


ไม่ตอบรับ แต่ก็ไม่ปฏิเสธ ...แปลกนัก!!!